جایگاه شادکامی در سازمان: بخش دوم

شادکامی ذهنی مفهوم وسیعی است که تجربه هیجانهای مطلوب، سطوح پایین هیجانهای منفی و رضایت بالا از زندگی را در بر میگیرد. شادکامی ذهنی در ادراک و ارزیابیهای افراد از زندگیشان در ابعاد هیجانی، عملکردهای روانشناختی و اجتماعی، منعکس میشود.

بر اساس نظریه شادکامی "دارلینگ و استینبرگ"، شادکامی یک احساس فردی نیست، بلکه واقعیتی مستقل از احساسات فردی است و عبارت است از دستیابی به چیزهایی که از نظر عموم واقعا ارزشمند به حساب میآید مثلا اگر کودکان خیابانی احساس شادکامی، خوشبختی و رضایت کنند، ممکن است نظریه لذتگرایی یا نظریه خواستهها شاد و خوشبخت به حساب آیند.

جایگاه شادکامی در سازمان: بخش دوم" src="http://padidehtabar.com/files/fa/multimedia/1396/8/13/11198_266.jpg" alt="جایگاه شادکامی در سازمان: بخش دوم" width="450" />

نگاه کنید به مطلب جایگاه شادکامی در سازمان- بخش اول

برای مشاهده ی ادامه ی مطلب روی لینک زیر کلیک نمایید